რატომ არ შეიძლება ალკოჰოლისა და ბეტალოკის ერთად მიღება?

პრეპარატი ბეტალოკი ფართოდ გამოიყენება გულის დაავადებებისა და მაღალი არტერიული წნევის სამკურნალოდ. შესაბამისად, ვისაც ეს მედიკამენტი სჭირდება, მისთვის ისედაც არაა რეკომენდებული ალკოჰოლის მიღება, ვინაიდან ეს უკანასკნელი მნიშვნელოვნად მოქმედებს გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე და სხვადასხვა გზით ამწვავებს არსებულ პრობლემებს. 

პირველ რიგში, ეს გავლენა აისახება არტერიულ წნევაზე — მცირე რაოდენობის ალკოჰოლსაც კი შეუძლია არტერიული წნევის დროებით დაწევა; ხოლო გადაჭარბებული მოხმარება პირიქით, მის ზრდას იწვევს, რაც განსაკუთრებით საშიშია გულის დაავადებების მქონე პირებისთვის. რომ აღარაფერი ვთქვათ არითმიაზე, გულის კუნთის დაზიანებაზე; ასევე, შესაძლოა, ალკოჰოლმა სისხლის შედედების პროცესის დარღვევასაც შეუწყოს ხელი, რაც ინსულტის რისკს ზრდის.

როგორ ურთიერთქმედებს ალკოჰოლი და ბეტალოკი?

პრეპარატში შემავალი ნივთიერება მეტოპროლოლი წარმოადგენს ბეტა-ბლოკატორს, რომელიც მოქმედებს ბეტა-1 ადრენორეცეპტორების ბლოკირებით. ამ რეცეპტორებზე ზემოქმედება ამცირებს გულის შეკუმშვათა სიხშირეს, გულის კუნთის შეკუმშვის ძალას და არტერიულ წნევას. ამ გზით, ბეტალოკი გამოიყენება არტერიული ჰიპერტენზიის, არითმიის, სტენოკარდიისა და გულის უკმარისობის მართვისთვის. თუმცა მისმა ეფექტები შეიძლება მნიშვნელოვანი ზეგავლენა იქონიოს, თუკი პაციენტი ამავე დროს ალკოჰოლსაც იღებს.

პირველ რიგში, ბეტალოკისა და ალკოჰოლის ერთდროული მოქმედება იწვევს არტერიული წნევის შემცირების უფრო გამოხატულ ეფექტს. ბეტალოკი, როგორც ბეტა-ბლოკატორი, ანელებს გულისცემას და ამცირებს წნევას, ხოლო ალკოჰოლი იწვევს სისხლძარღვების გაფართოებას და ასევე, გარკვეული დროით ამცირებს წნევას. ამ ორი ეფექტის კომბინაციამ კი შეიძლება გამოიწვიოს ძლიერი ჰიპოტენზია, რაც დაკავშირებულია თავბრუსხვევასთან, გულისრევასთან, სუნთქვის გართულებასთან და ზოგჯერ გონების დაკარგვასთან. 

მეორე მხრივ, ბეტალოკი აგრეთვე ამცირებს გულის შეკუმშვების სიხშირეს, რაც სასარგებლოა არითმიისა და ტაქიკარდიის სამკურნალოდ. თუმცა ალკოჰოლის მიღება ამ ეფექტს აძლიერებს, რამაც შეიძლება პათოლოგიურ ბრადიკარდიამდე მიიყვანოს პაციენტი — ანუ ნორმაზე მეტად შეამციროს გულისცემა. ჯაჭვური ეფექტით, ბრადიკარდია შეამცირებს ორგანოებსა და ქსოვილებში ჟანგბადის მიწოდებას; ამრიგად, წარმოიქმნება ქრონიკული დაღლილობა, სისუსტე, დაბნეულობა და მძიმე შემთხვევებში გონების დაკარგვა ან გულის გაჩერება.

ხოლო ნერვული სისტემის კუთხით, ალკოჰოლი მოქმედებს როგორც ცენტრალური ნერვული სისტემის დამთრგუნველი საშუალება, რომელიც ამცირებს ტვინის აქტივობას და იწვევს მოდუნებას. ვინაიდან ბეტალოკსაც დამამშვიდებელი ეფექტი გააჩნია, როგორც სიმპათიკური ნერვული სისტემის აქტივობის შემამცირებელს, ისიც მოდუნებისა თუ დაღლილობის შეგრძნებას იწვევს. ამიტომაც, მათი ერთდროულად მიღება აღნიშნულ სიმპტომებს აძლიერებს. ეს განსაკუთრებულ საფრთხეს უქმნის იმ პირებს, რომლებიც საჭიროებენ ფიზიკურ და გონებრივ სიფხიზლეს, მაგალითად, მანქანის მართვისას ან სხვა გონებრივად დატვირთულ საქმიანობებში.

ალკოჰოლი და ბეტალოკი ასევე ღვიძლში მეტაბოლიზდება, რაც იწვევს მეტაბოლური სტრესის ზრდას. ღვიძლი ასრულებს პრეპარატებისა და ტოქსინების ნეიტრალიზაციას — შესაბამისად, როცა ერთდროულად ალკოჰოლისა და ბეტალოკის გადამუშავება უწევს, ნივთიერების მეტაბოლიზმის სიჩქარე იკლებს. ეს, თავის მხრივ, ზრდის როგორც ალკოჰოლის, ასევე ბეტალოკის ტოქსიკურობას, რაც დაკავშირებულია მათი გვერდითი ეფექტების გამძაფრებასთან.

გარდა ამისა, ალკოჰოლის ხანგრძლივმა მოხმარებამ შეიძლება გამოიწვიოს ალკოჰოლური კარდიომიოპათია, რომელიც გულის კუნთის დაზიანებას და შესუსტებას იწვევს. ბეტალოკის თანადროული მიღება ამ მდგომარეობას კიდევ უფრო ამძაფრებს, რადგან ის ასევე ზემოქმედებს გულის კუნთის შეკუმშვის უნარზე. ამრიგად, მათი ერთდროული ზემოქმედება იწვევს გულის კუნთის ფუნქციის დაქვეითებას, რაც სერიოზულ საფრთხეს უქმნის გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ნორმალურ ფუნქციონირებას.

მეტოპროლოლი ასევე მოქმედებს სისხლში შაქრის დონეზე. მას შეუძლია შეამციროს ჰიპოგლიკემიის სიმპტომების გამოვლინება, რაც უფრო ართულებს დაბალი შაქრის დონის ამოცნობას. ამავდროულად, ალკოჰოლი, განსაკუთრებით დიდი რაოდენობით, უარყოფითად მოქმედებს შაქრის მეტაბოლიზმზე, რაც კიდევ უფრო ზრდის ჰიპოგლიკემიის რისკს. ეს შეიძლება განსაკუთრებით სახიფათო იყოს დიაბეტის მქონე პაციენტებისთვის, რომლებიც ბეტალოკს იღებენ.

საერთო ჯამში, ბეტალოკისა და ალკოჰოლის ურთიერთქმედება იწვევს სერიოზულ ფიზიოლოგიურ გართულებებს, მათ შორის სისხლის წნევის კრიტიკულ შემცირებას, გულის რითმის დარღვევებს, ნერვული სისტემის მოდუნებას, ღვიძლის დატვირთვასა და მეტაბოლურ დარღვევებს.