“ვამაყობ, რომ ქართული სისხლი მაქვს” - სტივ კორენ ყოყულაშვილი

LFA-ში წარმოშობუთ ქართველმა მებრძოლმა სტავ კორენ ყოყუაშვილმა მიხეილ ხაჩიძესთან საინტერესო ინტერვიუ ჩაწერა:

- გვი­ამ­ბე შენს შე­სა­ხებ სტავ, რო­გორ შე­მო­ვი­და სპორ­ტი შენს ცხოვ­რე­ბა­ში?

- 24 წლის ვარ, 13 წლი­დან ვვარ­ჯი­შობ. უკვე 11 წე­ლია სპორ­ტში ვარ. ვვარ­ჯი­შობ სე­რი­ო­ზუ­ლად და ძლი­ერ. და­ვი­წყე შე­რე­უ­ლი ორ­თაბ­რძო­ლით, ძი­რი­თა­დად. მაქვს ჯიუ ჯი­ცუს ყა­ვის­ფე­რი ქა­მა­რი. კარ­გი ბექგ­რა­უნ­დი მაქვს ჭი­და­ო­ბა­ში. ის­რა­ე­ლის ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე მე­სა­მე ად­გი­ლი მაქვს და­კა­ვე­ბუ­ლი ადრე. შე­იძ­ლე­ბა ით­ქვას, რომ ჭი­და­ო­ბაც ჩემი ძლი­ე­რი მხა­რეა. ამას გარ­და 4 წელი ვა­კე­თებ­დი Muay Thai-ს. სპორ­ტულ ცხოვ­რე­ბას მივ­დევ მთე­ლი ცხოვ­რე­ბა.

- რო­დის გქონ­და პირ­ვე­ლი პრო­ფე­სი­უ­ლი ბრძო­ლა?

- ჩემი პირ­ვე­ლი პრო­ფე­სი­უ­ლი ჩხუ­ბი იყო სრუ­ლი ომი, 16 წლის ვი­ყა­ვი, იყო ძლი­ე­რი ჩხუ­ბი, 3 რა­უნ­დით, ის ის­რა­ელ­ში ჩა­ტარ­და. იყო მას­შტა­ბუ­რი, ბევ­რი ხალ­ხი ეს­წრე­ბო­და მას. სრუ­ლი ფუ­რო­რი იყო. და სწო­რედ ამ დღი­დან ვიცი, რომ გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ძალა და ენერ­გია მაქვს, მას შემ­დეგ წა­ვი­და ჩემი გზა mma-სკენ, გა­ვა­ა­ნა­ლი­ზე რომ მენ­ტა­ლუ­რად და ფი­ზი­კუ­რად უფრო სე­რი­ო­ზუ­ლად უნდა წა­ვი­დე და უფრო მა­გა­რი სპორ­ტსმე­ნი გავ­ხდე. შემ­დეგ უკვე მე­ო­რე ჩხუ­ბი ნი­დერ­ლან­დებ­ში მქონ­და, მე­ტო­ქე იქაც მა­გა­რი იყო, გა­ვი­მარ­ჯვე, ამის შემ­დეგ კვიპ­როს­ზე ვი­ჩხუ­ბე ად­გი­ლობ­რივ მო­წი­ნა­აღ­მდე­გეს­თან, ასე­ვე გა­მოც­დილ­თან და ძლი­ერ­თან, გა­ვი­მარ­ჯვე. ამის შემ­დეგ უკვე გა­დავ­წყვი­ტე რომ ოფი­ცი­ა­ლუ­რად ჩა­ვერ­თო პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლურ ჩხუ­ბებ­ში და და წა­ვი­დეს ჩემი კა­რი­ე­რა ამ მი­მარ­თუ­ლე­ბით.

- ბოლო ჩხუ­ბის შე­სა­ხებ გვი­თხა­რი, შტა­ტებ­ში, ლოს-ან­ჯე­ლეს­ში იყო, ხომ?!

- ufc-ში ჩა­ვე­დი, შევ­ხვდი მე­რაბ დვა­ლიშ­ვილს, ის ჩემი მე­გო­ბა­რია, მი­ხა­რია, რომ ვიც­ნობ და ვმე­გობ­რობ მას­თან. ვი­ვარ­ჯი­შეთ ერ­თად, ის და­მეხ­მა­რა. მას მისი ჩხუ­ბი ჰქონ­და, მე ჩემი, მან მო­ი­გო, მეც მო­ვი­გე. ჩემი ჩხუ­ბი იყო LFA-ში, ესეც სე­რი­ო­ზუ­ლი ორ­გა­ნი­ზა­ცი­აა და ეს დიდი ნა­ბი­ჯია.
- რო­გო­რია გეგ­მე­ბი სა­მო­მავ­ლოდ? ვიცი, რომ ufc-ის კუ­თხი­თაც არის უკვე სა­უბ­რე­ბი და ხედ­ვე­ბი.

- მთა­ვა­რი მი­ზა­ნია ufc-ს ჩემ­პი­ო­ნი გავ­ხდე, ამ გზა­ზე ვი­ყუ­რე­ბი და ამ გზით მივ­დი­ვარ. ესაა ჩემი სტან­დარ­ტი და მი­ზა­ნი. მინ­და რომ ვიყო სა­უ­კე­თე­სო. არ აქვს მნიშ­ვნე­ლო­ბა რა დრო დას­ჭირ­დე­ბა, და­ვე­ლო­დე­ბი და ვიბ­რძო­ლებ მის­თვის. მჯე­რა და ვენ­დო­ბი ჩემს უნა­რებს, ვიცი, რომ ოც­ნე­ბე­ბი ხდე­ბა, მარ­თა­ლია შუა გზა­ზე ვარ, მაგ­რამ ეს ასე იქ­ნე­ბა, მე UFC-ის ჩემ­პი­ო­ნი გავ­ხდე­ბი.

- დრო­შა­ზეც გვი­თხა­რი სტავ, რო­გორც კად­რებ­ში ვნა­ხე, სა­ქარ­თვე­ლო-ის­რა­ე­ლის დრო­შით გა­მო­დი­ხარ ოქ­ტა­გონ­ზე, ეს დიდი მე­სი­ჯია ორი­ვე ქვეყ­ნის­თვის.

- მე ის­რა­ელ­ში და­ვი­ბა­დე, აქ გა­ვი­ზარ­დე, ჩემი ოჯა­ხი სა­ქარ­თვე­ლო­და­ნაა, მე ქარ­თვე­ლი­ვით ვგრძნობ თავს, ქარ­თვე­ლი­ვით ვიქ­ცე­ვი. მი­ხა­რია, რომ ქარ­თუ­ლი სის­ხლი მაქვს, მარ­თა­ლია არ და­ვი­ბა­დე სა­ქარ­თვე­ლო­ში, მაგ­რამ მა­მა­ჩე­მი ხომ და­ი­ბა­და. ოჯახ­ში ქარ­თუ­ლად ვსა­უბ­რობთ. ფი­ზი­კუ­რად და გე­ნე­ტი­კუ­რად ქარ­თვე­ლი­ვით ვგრძნობ თავს. რა თქმა უნდა წარ­მო­ვად­გენ სა­ქარ­თვე­ლო­სა და ის­რა­ე­ლის დრო­შებს ერ­თად. მიყ­ვარს ის­რა­ე­ლი, ის­რა­ე­ლის ხალ­ხი და ყვე­ლა­ფე­რი ის­რა­ე­ლის, ის ჩემი სახ­ლია. გიგ­ზავ­ნით ბევრ სიყ­ვა­რულს სა­ქარ­თვე­ლო­ში